nan_suay

<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_5K7iTnCTeE&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/_5K7iTnCTeE&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>ตอนนี้ที่บ้านฝนตกหนัก

แต่ที่ปีนังพี่อาท บอกว่า ร้อนมากมายยยย...

 

 

 

 http://www.youtube.com/watch?v=_5K7iTnCTeE

อัพเดทชีวิต ตัวเองดีกว่า

ตอนนี้ก็ยังทำงานที่ธนาคารเหมือนเดิม มีประสบการณ์ทำงานมากขึ้น

เรียนรู้ชีวิตการทำงาน ว่าไม่ได้เหมือนกับสมัยเรียนมหาลัยเลย

ต้องมีความอดทนสูง มากๆ   แต่ว่ามันก้อสอนให้เขาแกร่งขึ้นเป็นผู้ใหญ่ขึ้น

เรียนรู้ว่า เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นในที่ทำงานต้องสู้  แล้วก็ต้องเรียนรู้ที่จะแก้ปัญหาเองก่อน

แรกๆ มันก็เป็นเรื่องยากนะ แต่ตอนนี้มีความสุขกับมัน

แม้บางวันมีท้อบาง  สู้  สู้

 

สังคมชีวิตการทำงานเหมือนจะกว้างขึ้นแต่ก้อยู่เหมือนแคบลงงัยไม่รู้

นอกจากที่ทำงาน ก้บ้าน อิอิ

เพื่อนก้มีไม่กี่คน รอเจอกันช่วงเทศกาลที่เราจะกลับมาเจอกัน

มันก้เป็นความสุขอีกแบบนะ

เพราะเพื่อนและคนที่อยุ่รอบข้างน่ารักทุกคน อย่างว่าทุกคนจะเหมือนกันได้งัย

 

ที่จริงชีวิตเราน่ะมีความสุขมากมายกะคนรอบข้าง งาน แต่บางทีเราก้พยายามสร้างปัญหาให้กับตัวเอง โดยที่ไม่ยอมฟังใคร

สำนึกผิดแล้วล่ะค่ะ แล้วหนูรีบแก้ไขปัญหานั้นด่วน

จะได้กำจัดความกังวลไปให้หมด

ชีวิตอันแสนสั้น เรียนรู้ที่จะอยู่อย่างมีความสุขดีกว่า

 

 

 

 

 

ไปเที่ยวสมุย ไปหากระจาบ ตื่นเต้นดีอ่ะ

ไปแบบไม่รู้อะไรเลย....รู้แค่ว่าลงเครื่อง..ต่อเรือ...ข้ามฝั่งไปเกาะสมุย ถึง...55+

หารู้ไม่ว่า....มันไม่ง่ายขนาดนั้น...

แค่ท่าเรือกะสนามบินก็ไกลกันหลายสิบกิโลล่ะ

ที่สำคัญต้องแข่งกะเวลาด้วย ต้องให้ทันรอบเรือเที่ยวสุดท้าย 55+ ไม่งั้นนอนที่สุราษ

แต่ก็นะผ่านมาได้ด้วยดี....ที่จริงเรื่องมันยาวมากๆ

แต่ไม่เอาดีกว่า...เป็นประสบการณ์ชีวิตดีอ่ะ

สุดท้ายขอบคุณ...ทุกคนนะ ที่คอยช่วยเหลือชีวิตน้อยๆ ของเขาให้ไปถึงสมุยได้

พี่อาท...ครอบครัวของโป้ย..เบียร์..เตย..โอ๊ค

พี่ต้อง..พี่พีระพงษ์...ครอบครัวกระจาบและทุกคนที่รีสอร์ท

ถึงฝนจะตก และน้ำจะท่วมที่เกาะสมุยเขาก็มีความสุขนะ..

 

วันก่อนคุยกะพี่อาท เรื่องspaces  อ๋ออ้าวนะ เขาก็มีเหมือนกันนะ

ก้ออิฐทำให้นี่นะ ไม่เคยได้ทำอะไรเองเลย ถ้าออกแนวไอทีสักหน่อย

ไม่รวมไดอารี่อีกอันที่แพรวทำให้ อิอิ

แล้วพี่อาท...จะนึกบ้าบวกกล้าอะไรนี่ มาให้ฉันทำspaces  ให้ซะงั้นกล้าเนอะ พี่อาทนี่

 

ช่วงนี้อากาศที่อุบลดีมากเลยนะเพื่อนๆ

ชวนให้นึกถึงอากาศเย็น เย็น หนาว หนาวที่มหาลัยจัง

ยิ่งช่วงลอยกระทงนี่นะ ไม่อยากจะเม้าท์เลย

อยากไปงานลอยกระทงที่มข.จัง

ไปกี่ปีก็บ่นมา ไม่น่ามาเลยฉัน คนเยอะ ไม่สนุก

แต่ตลอดปี 4 ก็ไปทุกปีไม่เคยพลาดไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน 55+

 

วันเวลาผ่านไปเร็วจริงๆนะ แป็บเดียวนี้ก้จะสิ้นปีล่ะ

รู้สึกตัวก็ตอนที่มีคนมาส่งของที่ธนาคาร

ปฎิทินจ้า....ว้า...ต้องแจกอีกแล้ว..

ใครอยากไปปฎิทินปีใหม่ของกรุงไทยก็บอกมานะ

เขาให้โควต้าพนักงานคนล่ะ 20 อันน่ะ

แต่ว่าแม่ฉันเอาไปแจกเพื่อนที่ทำงานหมดเลย

เกือบไม่มีใช้ซะงั้น

 

ไม่รู้จะอีพอะไรต่ออ่ะ

แค่วันนี่ตื่นเต้นนิดหน่อยที่เขาทำspaces ใหม่เองนะ จัดเปลี่ยนรูปแบบใหม่เองเลยนะ

เก่งล่ะสิ....

วันหลังจะมาอัพเดทต่อนะ...

สบายดีนะ เพื่อน ....

คิดถึงทุกคนนะ ....

 

ไม่ได้เข้ามาซะนาน...ดูแปลกตาเป็นที่สุด...

ดูหรูหรามากๆๆๆๆๆ.....เวอร์ไปแล้วเรา

เข้าไปดูspaces คนอื่น สวยๆทั้งนั้นเลย....

สงสัยเราต้องพัฒนาฝีมือบ้างแล้ว....

 

ชีวิตช่วงนี้ยุ่งอยู่กับงาน...กิน นอน....

เหอะๆๆๆ.......

งานไม่หนักเลย แต่ว่าเครียดมากกกก

บางวันก็สนุกๆๆ บางวันอยากจะร้องไห้....

 

ยังคงเป้นน้องเล็กที่สุดในสาขา...

แล้วยังคงทำอะไรๆๆๆ ไม่โดนใจใครบางคนเท่าไหร่...

อะไร จะเอาอะไรกับฉันมากมายนะ....

นึกถึงที่รัยก็ปวดหัวทุกทีเลย....

 

ชีวิตการงานไม่เคยเลยที่จะมีโอกาสได้เงินเดือนแบบเต็มๆๆๆ

เพราะว่าต้องจ่ายเงินขาด...

ทำมา 3 เดือนแล้ว.....

ขาดไป3000 ได้ เฉลี่ยก้เดือนล่ะพัน...อิอิ

ไม่เครียดๆๆๆ เพราะว่า เดี่ยวนี้หันมาเอาดี แบบรวยทางลัด

เล่นหวยจ้า...เล่นหวย

งวดที่ 16 ตค. ค่ะ...ถูกหวยค่ะ

ฝันว่าพี่ตูมตายยยยยยย......ก่อนวันหวยออก 1 วัน

เลย ซื้ออายุพี่มะตูม 25  ว้าว ถูกซะ...(20 บาท) เอง

 

ไม่เม้าท์ถึงพี่มะตูมได้งัยนะ.....

เรื่อยๆๆ มานานแล้วนะกับพี่มะตูมนี่..

เล่นตัวอ่ะ คนสวยจะตายมาชอบไม่ยังชอบ

เหลือแค่จะถวายหัวให้เท่านั้นเอง....ว่าไหมเพื่อนๆๆๆ

หรือว่าพี่เค้าจะเป็นเกย์อ่ะ....น่าสงสัย

 

แบบตรงๆเลยนะว่าช่วงนี้รสชาดชีวิต...เรียบง่ายมากๆๆๆๆๆ

ไม่มีขึ้นเลย...ดูจะลงๆๆ งัยไม่รู้....

ไม่คิดมากหรอก....เดี่ยวจะอ้วนขึ้นกว่าเดิม.....เหอะ...

อึดอัด...อ้วน....

อยากระบาย....

 

 

 

 

ช่วงนี้กลับมาว่างอีกครั้ง หลังจากที่ครึ่งเดือนที่ผ่านมายุ่งซะเหลือเกิ๊น

เริ่มด้วยสงกรานต์ที่แสนจะสบายไม่เปียกและไม่เห็นใครเลย

ไม่มีใครชวนไปเล่นน้ำเลย........

ดูแต่รายการพิเศษ เพิ่งค้นพบเลยนะนี่ว่า ช่อง9 มีรัยดีๆเยอะ

พ้นสงกรานต์คนสวยก็เตรียมตัวไปกทม.

ไปสอบสัมภาษณ์ค่ะ...กรุงไทย....

ก็ดีค่ะ ฮามากเลย.....

เจอคนรู้จักเต็มไปหมดเลย....

ก็สัมภาษณ์คราวนี้ เน้นส่วนภูมิภาค

แล้วห้องที่รอสัมภาษณ์น่ะค่ะ...มีแต่คนอีสาน+คนใต้เจ้าค่ะ

งานนี้ต้องมีการแข่งแย่งชิงดีชิงเด่นค่ะกันลง เขตพื้นที่ที่เจริญๆค่ะ

งานนี้พี่บิวตี้ บอกว่าดี ฉับชอบปะ(ทะ)

ไม่รู้ผลจะประกาศตอนไหนนะ

แต่แม่แนนสวยดิ เม้าท์ไปแล้วว่าเราได้.....(จริงๆมันก็มีลุ้นนะ)

ถ้าไม่ได้ดิ....ซวยค่ะซวยแน่ เตรียมย้ายสำมะโนครัวเลยดิฉัน...อายค่ะอายคน

วันนี้ 2 พค. 49 อุ๊ที่เพิ่งรู้จักกันตอนไปสัมภาษณ์โทรมาหาจ้า

ถามใหญ่เลยว่าคนสวยได้รับการติดต่อยังอ่ะ....

ยังเหมือนกันเลย...เธอบอกว่าเพื่อนเธอบอกเธอว่า

ไม่เกินมิย.นี้ อะไรกันนะ...นานจัง

คนสวยจะแก่ก่อนไหมนี่

หลังจากนั้น ครอบครัวแนนสวย

แม่มิมิ  ยัยฝ้ายตัวแสบ คุณน้า...สามีคุณน้าและเด็กเว็บ

เราก็ไปทะเลกันค่ะ....บางแสน...แสนสกปรก

ไม่ได้ว่าน่ะค่ะ....แค่แบบว่าคนเยอะ ปลาตายลอยมา....

แต่ก็โอเคค่ะ...สมกะที่ตั้งใจไปทะเล

เราพักโรงแรมแบบโบราณชวนอาธรรพ์....

ดึกมาได้บรรยายกาศไปชมวิวกันซะหน่อย....นี่เลยทานอาหารบนเขาสามมุก....

ก่อนเดินทางกลับไปส่งยัยฝ้ายที่กทม. แล้วเดินทางไปโคราชต่อ

ก่อนกลับถึงโคราชแวะ น้ำตกเจ๊ดสาวน้อย อิอิ....

ชวนให้นึกถึงน้ำตกเอราวัณที่เมืองกาญจังเลย...ทำวีรกรรมร่วมกับเพื่อนๆไว้เยอะ....

ถึงโคราชพักแค่1 คืนก็ต้องเดินทางกลับอุบลซะแล้ว....

ช่วงนี้ชีพจรลงเท้าสุดๆๆๆ

ยังค่ะยังไม่จบ คนสวยต้องเดินทางไปขอนแก่นจ้า

ไปลงทะเบียนบัณฑิตและก็ไปเอาทรานสคริป

อิอิ ไปเริงร่าซะหน่อยไปดูหนุ่มๆในมข.

ก็ดีเจอแก๊งค์รูมเมท ครบเซ็ท

เสียตังค์ที่ขอนแก่นไปเยอะไม่พอใจมั้งฉัน

ดันโก๊ะ ไม่เลือกเวลา ทำรีเทร์นเนอร์ตกถนนซะงั้น

ไอ้รถบ้า...ก็เลือกดีค่ะ...เหยียบไปซะงั้น

สรุป ต้องทำใหม่ กาวที่ใหม่ก็ต่อคืนไม่ได้...

เพราะชิ้นส่วนหายหมด.............

 

 

สุดท้ายตอนนี้กลับมาว่างอีกรอบ

ที่จริงก็ไม่ว่างเท่าไหร่หรอกนะ

มีเรียนหัดขับรถค้างไว้น่ะ

ว่าขี้เกียจ....ขี้เกียจ...

 

 

 

 

วันนี้แอบเซ็งตัวเองที่สุดเลย

ตั้งใจว่าจะตื่นนอนแต่เช้า ไปตักบาตรกะแม่

 

น่าอิจฉาอ้อยจัง

ได้เป็นแอร์ตามตั้งใจ...

สู้ตาย นะจ๊ะ

 

เคยเป็นไหมอ่ะ เวลานึกถึงหรือว่าคิดถึงใครมากๆ

คนนั้นจะโทรมาหาเรา แนนสวยไม่รู้ว่าคนอื่นจะเป็นไหมนะ

                  แต่แนนสวยเป็นนะ

หลายวันมานี้ นั่งคิดนอนคิด  ^ คิดถึงกระรอกจัง^

ตั้งแต่กลับมาที่อุบลก็ไม่ค่อยได้ไปหาใครเลย

เพื่อนส่วนใหญ่(สมัยเรียน)ไม่กลับอุบลกันเลย

สา บุ๋ม รวมถึงจี ก็อยู่ต่างอำเภอกันหมด

มีน้องเหยินคนเดียวที่อยู่ใกล้ที่สุดแล้ว

ว่าจะโทรไปหานะ แต่ น้องเหยินโทรหาตัดหน้ากันซะก่อน

เมาท์กระจายเลย...ชวนให้นึกถึงไอ้อ้วน

ก็เลยเม้าท์กะอ้วนต่อซะงั้น

สมัยที่เรียนโรงเรียนนารีนูกูล (ผู้หญิงเยอะค่ะ)

มีแก๊งค์นะค่ะ ^แก๊งค์สวยไม่สร่าง^

ทายสิใครหัวหน้า แนนสวยถูกต้องแล้วค่ะ(ดิฉันสถาปนาตัวเองค่ะ)

สมาชิกก็มี อ้วน(กิฟท์) กระรอก ติ๊กแว่น ยัยอิฐและเราเอง

ในบรรดาพลพรรคในแก๊งค์ไม่ค่อยได้ติดต่อติ๊กแว่นที่สุดเลย

ไม่รู้ปานนี้น้องติ๊กแว่นเราเป็นงัยบ้างนะ

แต่ว่าเรียนเภสัชคงยังไม่จบ ไม่ต้องรีบ

มาแตะฝุ่นเหมือนเรากะอ้วน และกระรอก

ยัยอิฐเขามีงานทำแล้วรอให้เรียนซัมเมอร์ให้เสร็จก่อนแล้วกัน

 

จะส่งเมลล์หาอ้วนซะหน่อย พอเข้าไปcontact

เจอกรอบรัยไม่รู้ลองกดเข้าไปดู เจอmy spaces อ๋อเข้าใจแล้ว

ก็เลยกดดู my spaces เพื่อนๆชาวโรงแรม

จะได้งานทำไปกี่คนแล้วนะ

ส่วนแนนสวยนะค่ะ

ขอพักก่อน

รอสวยก่อนแล้วกัน

อิอิ

ปล. พรุ่งนี้จะตักบาตรให้ได้เลย สัญญาด้วยเกียรติอะไรดีล่ะ