^ nan-suay^'s profilenan_suayPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
September 15 ห่างไกลเหลือเกิน<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_5K7iTnCTeE&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/_5K7iTnCTeE&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>ตอนนี้ที่บ้านฝนตกหนัก
แต่ที่ปีนังพี่อาท บอกว่า ร้อนมากมายยยย...
April 19 อัพเดทชีวิต หลังสงกรานต์อัพเดทชีวิต ตัวเองดีกว่า
ตอนนี้ก็ยังทำงานที่ธนาคารเหมือนเดิม มีประสบการณ์ทำงานมากขึ้น
เรียนรู้ชีวิตการทำงาน ว่าไม่ได้เหมือนกับสมัยเรียนมหาลัยเลย
ต้องมีความอดทนสูง มากๆ แต่ว่ามันก้อสอนให้เขาแกร่งขึ้นเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
เรียนรู้ว่า เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นในที่ทำงานต้องสู้ แล้วก็ต้องเรียนรู้ที่จะแก้ปัญหาเองก่อน
แรกๆ มันก็เป็นเรื่องยากนะ แต่ตอนนี้มีความสุขกับมัน
แม้บางวันมีท้อบาง สู้ สู้
สังคมชีวิตการทำงานเหมือนจะกว้างขึ้นแต่ก้อยู่เหมือนแคบลงงัยไม่รู้
นอกจากที่ทำงาน ก้บ้าน อิอิ
เพื่อนก้มีไม่กี่คน รอเจอกันช่วงเทศกาลที่เราจะกลับมาเจอกัน
มันก้เป็นความสุขอีกแบบนะ
เพราะเพื่อนและคนที่อยุ่รอบข้างน่ารักทุกคน อย่างว่าทุกคนจะเหมือนกันได้งัย
ที่จริงชีวิตเราน่ะมีความสุขมากมายกะคนรอบข้าง งาน แต่บางทีเราก้พยายามสร้างปัญหาให้กับตัวเอง โดยที่ไม่ยอมฟังใคร
สำนึกผิดแล้วล่ะค่ะ แล้วหนูรีบแก้ไขปัญหานั้นด่วน
จะได้กำจัดความกังวลไปให้หมด
ชีวิตอันแสนสั้น เรียนรู้ที่จะอยู่อย่างมีความสุขดีกว่า
November 10 ไปเที่ยวสมุยไปเที่ยวสมุย ไปหากระจาบ ตื่นเต้นดีอ่ะ
ไปแบบไม่รู้อะไรเลย....รู้แค่ว่าลงเครื่อง..ต่อเรือ...ข้ามฝั่งไปเกาะสมุย ถึง...55+
หารู้ไม่ว่า....มันไม่ง่ายขนาดนั้น...
แค่ท่าเรือกะสนามบินก็ไกลกันหลายสิบกิโลล่ะ
ที่สำคัญต้องแข่งกะเวลาด้วย ต้องให้ทันรอบเรือเที่ยวสุดท้าย 55+ ไม่งั้นนอนที่สุราษ
แต่ก็นะผ่านมาได้ด้วยดี....ที่จริงเรื่องมันยาวมากๆ
แต่ไม่เอาดีกว่า...เป็นประสบการณ์ชีวิตดีอ่ะ
สุดท้ายขอบคุณ...ทุกคนนะ ที่คอยช่วยเหลือชีวิตน้อยๆ ของเขาให้ไปถึงสมุยได้
พี่อาท...ครอบครัวของโป้ย..เบียร์..เตย..โอ๊ค
พี่ต้อง..พี่พีระพงษ์...ครอบครัวกระจาบและทุกคนที่รีสอร์ท
ถึงฝนจะตก และน้ำจะท่วมที่เกาะสมุยเขาก็มีความสุขนะ..
October 21 อิอิ เกือบลืมไปแล้วว่ามี spacesวันก่อนคุยกะพี่อาท เรื่องspaces อ๋ออ้าวนะ เขาก็มีเหมือนกันนะ
ก้ออิฐทำให้นี่นะ ไม่เคยได้ทำอะไรเองเลย ถ้าออกแนวไอทีสักหน่อย
ไม่รวมไดอารี่อีกอันที่แพรวทำให้ อิอิ
แล้วพี่อาท...จะนึกบ้าบวกกล้าอะไรนี่ มาให้ฉันทำspaces ให้ซะงั้นกล้าเนอะ พี่อาทนี่
ช่วงนี้อากาศที่อุบลดีมากเลยนะเพื่อนๆ
ชวนให้นึกถึงอากาศเย็น เย็น หนาว หนาวที่มหาลัยจัง
ยิ่งช่วงลอยกระทงนี่นะ ไม่อยากจะเม้าท์เลย
อยากไปงานลอยกระทงที่มข.จัง
ไปกี่ปีก็บ่นมา ไม่น่ามาเลยฉัน คนเยอะ ไม่สนุก
แต่ตลอดปี 4 ก็ไปทุกปีไม่เคยพลาดไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน 55+
วันเวลาผ่านไปเร็วจริงๆนะ แป็บเดียวนี้ก้จะสิ้นปีล่ะ
รู้สึกตัวก็ตอนที่มีคนมาส่งของที่ธนาคาร
ปฎิทินจ้า....ว้า...ต้องแจกอีกแล้ว..
ใครอยากไปปฎิทินปีใหม่ของกรุงไทยก็บอกมานะ
เขาให้โควต้าพนักงานคนล่ะ 20 อันน่ะ
แต่ว่าแม่ฉันเอาไปแจกเพื่อนที่ทำงานหมดเลย
เกือบไม่มีใช้ซะงั้น
ไม่รู้จะอีพอะไรต่ออ่ะ
แค่วันนี่ตื่นเต้นนิดหน่อยที่เขาทำspaces ใหม่เองนะ จัดเปลี่ยนรูปแบบใหม่เองเลยนะ
เก่งล่ะสิ....
วันหลังจะมาอัพเดทต่อนะ...
สบายดีนะ เพื่อน ....
คิดถึงทุกคนนะ ....
October 19 ไม่ได้เข้ามาซะนาน..ไม่ได้เข้ามาซะนาน...ดูแปลกตาเป็นที่สุด...
ดูหรูหรามากๆๆๆๆๆ.....เวอร์ไปแล้วเรา
เข้าไปดูspaces คนอื่น สวยๆทั้งนั้นเลย....
สงสัยเราต้องพัฒนาฝีมือบ้างแล้ว....
ชีวิตช่วงนี้ยุ่งอยู่กับงาน...กิน นอน....
เหอะๆๆๆ.......
งานไม่หนักเลย แต่ว่าเครียดมากกกก
บางวันก็สนุกๆๆ บางวันอยากจะร้องไห้....
ยังคงเป้นน้องเล็กที่สุดในสาขา...
แล้วยังคงทำอะไรๆๆๆ ไม่โดนใจใครบางคนเท่าไหร่...
อะไร จะเอาอะไรกับฉันมากมายนะ....
นึกถึงที่รัยก็ปวดหัวทุกทีเลย....
ชีวิตการงานไม่เคยเลยที่จะมีโอกาสได้เงินเดือนแบบเต็มๆๆๆ
เพราะว่าต้องจ่ายเงินขาด...
ทำมา 3 เดือนแล้ว.....
ขาดไป3000 ได้ เฉลี่ยก้เดือนล่ะพัน...อิอิ
ไม่เครียดๆๆๆ เพราะว่า เดี่ยวนี้หันมาเอาดี แบบรวยทางลัด
เล่นหวยจ้า...เล่นหวย
งวดที่ 16 ตค. ค่ะ...ถูกหวยค่ะ
ฝันว่าพี่ตูมตายยยยยยย......ก่อนวันหวยออก 1 วัน
เลย ซื้ออายุพี่มะตูม 25 ว้าว ถูกซะ...(20 บาท) เอง
ไม่เม้าท์ถึงพี่มะตูมได้งัยนะ.....
เรื่อยๆๆ มานานแล้วนะกับพี่มะตูมนี่..
เล่นตัวอ่ะ คนสวยจะตายมาชอบไม่ยังชอบ
เหลือแค่จะถวายหัวให้เท่านั้นเอง....ว่าไหมเพื่อนๆๆๆ
หรือว่าพี่เค้าจะเป็นเกย์อ่ะ....น่าสงสัย
แบบตรงๆเลยนะว่าช่วงนี้รสชาดชีวิต...เรียบง่ายมากๆๆๆๆๆ
ไม่มีขึ้นเลย...ดูจะลงๆๆ งัยไม่รู้....
ไม่คิดมากหรอก....เดี่ยวจะอ้วนขึ้นกว่าเดิม.....เหอะ...
อึดอัด...อ้วน....
อยากระบาย....
May 04 เดินทางมาราธอนช่วงนี้กลับมาว่างอีกครั้ง หลังจากที่ครึ่งเดือนที่ผ่านมายุ่งซะเหลือเกิ๊น
เริ่มด้วยสงกรานต์ที่แสนจะสบายไม่เปียกและไม่เห็นใครเลย
ไม่มีใครชวนไปเล่นน้ำเลย........
ดูแต่รายการพิเศษ เพิ่งค้นพบเลยนะนี่ว่า ช่อง9 มีรัยดีๆเยอะ
พ้นสงกรานต์คนสวยก็เตรียมตัวไปกทม.
ไปสอบสัมภาษณ์ค่ะ...กรุงไทย....
ก็ดีค่ะ ฮามากเลย.....
เจอคนรู้จักเต็มไปหมดเลย....
ก็สัมภาษณ์คราวนี้ เน้นส่วนภูมิภาค
แล้วห้องที่รอสัมภาษณ์น่ะค่ะ...มีแต่คนอีสาน+คนใต้เจ้าค่ะ
งานนี้ต้องมีการแข่งแย่งชิงดีชิงเด่นค่ะกันลง เขตพื้นที่ที่เจริญๆค่ะ
งานนี้พี่บิวตี้ บอกว่าดี ฉับชอบปะ(ทะ)
ไม่รู้ผลจะประกาศตอนไหนนะ
แต่แม่แนนสวยดิ เม้าท์ไปแล้วว่าเราได้.....(จริงๆมันก็มีลุ้นนะ)
ถ้าไม่ได้ดิ....ซวยค่ะซวยแน่ เตรียมย้ายสำมะโนครัวเลยดิฉัน...อายค่ะอายคน
วันนี้ 2 พค. 49 อุ๊ที่เพิ่งรู้จักกันตอนไปสัมภาษณ์โทรมาหาจ้า
ถามใหญ่เลยว่าคนสวยได้รับการติดต่อยังอ่ะ....
ยังเหมือนกันเลย...เธอบอกว่าเพื่อนเธอบอกเธอว่า
ไม่เกินมิย.นี้ อะไรกันนะ...นานจัง
คนสวยจะแก่ก่อนไหมนี่
หลังจากนั้น ครอบครัวแนนสวย
แม่มิมิ ยัยฝ้ายตัวแสบ คุณน้า...สามีคุณน้าและเด็กเว็บ
เราก็ไปทะเลกันค่ะ....บางแสน...แสนสกปรก
ไม่ได้ว่าน่ะค่ะ....แค่แบบว่าคนเยอะ ปลาตายลอยมา....
แต่ก็โอเคค่ะ...สมกะที่ตั้งใจไปทะเล
เราพักโรงแรมแบบโบราณชวนอาธรรพ์....
ดึกมาได้บรรยายกาศไปชมวิวกันซะหน่อย....นี่เลยทานอาหารบนเขาสามมุก....
ก่อนเดินทางกลับไปส่งยัยฝ้ายที่กทม. แล้วเดินทางไปโคราชต่อ
ก่อนกลับถึงโคราชแวะ น้ำตกเจ๊ดสาวน้อย อิอิ....
ชวนให้นึกถึงน้ำตกเอราวัณที่เมืองกาญจังเลย...ทำวีรกรรมร่วมกับเพื่อนๆไว้เยอะ....
ถึงโคราชพักแค่1 คืนก็ต้องเดินทางกลับอุบลซะแล้ว....
ช่วงนี้ชีพจรลงเท้าสุดๆๆๆ
ยังค่ะยังไม่จบ คนสวยต้องเดินทางไปขอนแก่นจ้า
ไปลงทะเบียนบัณฑิตและก็ไปเอาทรานสคริป
อิอิ ไปเริงร่าซะหน่อยไปดูหนุ่มๆในมข.
ก็ดีเจอแก๊งค์รูมเมท ครบเซ็ท
เสียตังค์ที่ขอนแก่นไปเยอะไม่พอใจมั้งฉัน
ดันโก๊ะ ไม่เลือกเวลา ทำรีเทร์นเนอร์ตกถนนซะงั้น
ไอ้รถบ้า...ก็เลือกดีค่ะ...เหยียบไปซะงั้น
สรุป ต้องทำใหม่ กาวที่ใหม่ก็ต่อคืนไม่ได้...
เพราะชิ้นส่วนหายหมด.............
สุดท้ายตอนนี้กลับมาว่างอีกรอบ
ที่จริงก็ไม่ว่างเท่าไหร่หรอกนะ
มีเรียนหัดขับรถค้างไว้น่ะ
ว่าขี้เกียจ....ขี้เกียจ...
April 01 คิดถึงเพื่อนจังเลยวันนี้แอบเซ็งตัวเองที่สุดเลย
ตั้งใจว่าจะตื่นนอนแต่เช้า ไปตักบาตรกะแม่
แต่คนสวยก็ตื่นไปซะ เกือบบ่ายโมงน่ะ
ทำได้งัยนี่
อ่านไดอารี่อ้อย
น่าอิจฉาอ้อยจัง
ได้เป็นแอร์ตามตั้งใจ...
สู้ตาย นะจ๊ะ
เคยเป็นไหมอ่ะ เวลานึกถึงหรือว่าคิดถึงใครมากๆ
คนนั้นจะโทรมาหาเรา แนนสวยไม่รู้ว่าคนอื่นจะเป็นไหมนะ
แต่แนนสวยเป็นนะ
หลายวันมานี้ นั่งคิดนอนคิด ^ คิดถึงกระรอกจัง^
ตั้งแต่กลับมาที่อุบลก็ไม่ค่อยได้ไปหาใครเลย
เพื่อนส่วนใหญ่(สมัยเรียน)ไม่กลับอุบลกันเลย
สา บุ๋ม รวมถึงจี ก็อยู่ต่างอำเภอกันหมด
มีน้องเหยินคนเดียวที่อยู่ใกล้ที่สุดแล้ว
ว่าจะโทรไปหานะ แต่ น้องเหยินโทรหาตัดหน้ากันซะก่อน
เมาท์กระจายเลย...ชวนให้นึกถึงไอ้อ้วน
ก็เลยเม้าท์กะอ้วนต่อซะงั้น
สมัยที่เรียนโรงเรียนนารีนูกูล (ผู้หญิงเยอะค่ะ)
มีแก๊งค์นะค่ะ ^แก๊งค์สวยไม่สร่าง^
ทายสิใครหัวหน้า แนนสวยถูกต้องแล้วค่ะ(ดิฉันสถาปนาตัวเองค่ะ)
สมาชิกก็มี อ้วน(กิฟท์) กระรอก ติ๊กแว่น ยัยอิฐและเราเอง
ในบรรดาพลพรรคในแก๊งค์ไม่ค่อยได้ติดต่อติ๊กแว่นที่สุดเลย
ไม่รู้ปานนี้น้องติ๊กแว่นเราเป็นงัยบ้างนะ
แต่ว่าเรียนเภสัชคงยังไม่จบ ไม่ต้องรีบ
มาแตะฝุ่นเหมือนเรากะอ้วน และกระรอก
ยัยอิฐเขามีงานทำแล้วรอให้เรียนซัมเมอร์ให้เสร็จก่อนแล้วกัน
จะส่งเมลล์หาอ้วนซะหน่อย พอเข้าไปcontact
เจอกรอบรัยไม่รู้ลองกดเข้าไปดู เจอmy spaces อ๋อเข้าใจแล้ว
ก็เลยกดดู my spaces เพื่อนๆชาวโรงแรม
ทำให้นึกถึง& คิดถึง เพื่อน ms _hot9 จังเลย
จะได้งานทำไปกี่คนแล้วนะ
ส่วนแนนสวยนะค่ะ
ขอพักก่อน
รอสวยก่อนแล้วกัน
อิอิ
ปล. พรุ่งนี้จะตักบาตรให้ได้เลย สัญญาด้วยเกียรติอะไรดีล่ะ March 30 ถึงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงแล้วสิประกาศผลสอบสัมภาษณ์แล้วสำหรับ ป.โท มหาลัยอุบล
ค่ะ..เป็นไปตามการคาดเดา ค่ะ ^ไม่ได้^
เริ่มรู้ตัวตั้งแต่วันไปสอบสัมภาษณ์แล้วล่ะ
ก็เจอแต่พวกป้าๆ น้าๆ พี่ๆ ฉันดิเด็กที่สุดเลย
แถมส่วนใหญ่เป็นอาจารย์ สอนภาษาอังกฤษ กันทั้งนั้น
แย่จัง
ไม่เป็นรัยนะ..(ปลอบตัวเองน่ะ) ก็ดีเหมือนกัน
ดีกว่าเรียนไม่ได้แล้วฉันต้องโดนรีไทร์
เหลืออีก 1 แผนการ กลางเดือนหน้า
มีสอบสัมภาษณ์ธนาคารกรุงไทย
กลัวค่ะ กลัวพลาดอีกรอบ
ฉันเริ่มจะกลายเป็นบุคคลกลัวการสอบสัมภาษณ์ไปซะแล้วสิ
วันนี้มีโอกาสเข้าไปอ่านไดอารี่อ้อย
เธอไปบาเรนแล้ว
ช่วงนี้แทรนด์ เตรียมตัวเป็นแอร์ (นางฟ้า)
อ้อยนี้เป็นแรงกระตุ้นได้ดีที่เดียว
เธอมีความตั้งใจจริงซะจิงๆ
เธอทำได้ตามที่เธอตั้งใจ เธอมีความพยายามที่จะทำให้มันเป็นจริง
คนอย่างนี้สิ ^เราต้องยกมือให้^
ช่วงนี้ฉันเริ่มคิดว่าฉันมีความผิดปกติแล้ว นอนไม่ค่อยหลับเลย
สงสัยกังวลเรื่องต่างๆ วันนี้ตั้งใจแล้วว่า
ตอนบ่ายจะลองนั่งสมาธิซักหน่อย และก็อ่านหนังสือธรรมะ
เผื่อว่าอะไรจะดีขึ้น
จะว่าไปฉันก็ไม่ได้เครียดกับการสอบไม่ติดม.อุบลเลยนะ
ผิดหวังมันก็มีบ้างน่ะ แต่ไม่มากเลย
สงสัยจะมากจากเรื่อง
สิว ความอ้วน เรื่องพี่มะ หรือไม่ก็สอบสัมภาษณ์ธนาคารกรุงไทย
แย่จัง
อิอิขอทิ้งท้ายไว้นิดนึงล่ะกัน
สู้ตาย 100 % ^แนนสวย^
March 19 สบาย สบายกลับมาอยู่บ้านแล้ว ^สบายมาก^
ไม่ได้ทำรัยเล้ย จริงๆ งานบ้านมีเยอะ แต่ว่าขี้เกียจอ่ะ
^ไม่ชอบงานใช้แรงอ่ะ ดูไม่สร้างสรรค์ อย่างเรามันต้องใช้สมอง อิอิ^
ช่วงนี้ว่างจัด ไม่ได้ทำรัยเลย
คอมซังกะบ่วยก็เพิ่งซ้อมเสร็จ ^แต่ก็ยังมีปัญหาอีก^ ฉันล่ะเซ็ง
ถ้าเป็นผู้ชายนะ เราขว้างทิ้งไปล่ะ นี่มันไม่ใช่น่ะสิ
ผลการสอบข้อเขียนธนาคารกรุงไทย ออกแล้วนะ
ไม่อยากเชื่อเลย ผ่านด้วย
ก็ฉันทำข้อสอบจิตวิทยาผิดนี่ กลัวว่าทางนั้นจะหาว่าโรคจิต
แต่ใช่ว่าจะโล่งนะ คุณน้าเล่าให้ฟังว่า ได้ไป 90 % แล้วเหลือ 10%
แค่ ^สวย^ อ่ะนะ....
ส่วนข้อสอบ ม.อุบล ประกาศผล 21 นี้ มีลุ้นนิดนึงก็ใช่สิ
วันไปสอบน่ะ ดันเจอแต่พวกป้าๆไปสอบ
ป้าๆสิน่ากลัว ดูราวกับผู้มีความรู้แล้วฉันล่ะ......
ช่วงนี้ไม่รู้ว่าแพ้อะไร หน้านี่เป้นผื่นแดงและก็เป็นสิวด้วย
เพื่อนคนไหนมี คำแนะนำบอกเขาหน่อยสิ
ปล. เริ่มคิดถึงเพื่อนๆ แล้วดิ.....
February 15 อนาคต แบรนด์ขนมที่อร่อยที่สุดอิอิช่วงนี้เป็นช่วงเวลาแห่งการนับถอยหลังแล้ว
จะจบแล้วดิ ยังไม่รู้เลยว่าจะทำรัยต่อไปเลยนะ
เริ่มด้วยหลังจากสอบเสร็จนี้ 19 ก็จะสบายแล้ว
25 กพ .49 มีสอบข้อเขียน ของธนาคารกรุงไทยที่กรุงเทพ
11 มีค. 49 มีสอบข้อเขียนเรียนต่อ ป.โทที่มหาลัยอุบล
ใจหนึ่งก็อยากสอบข้อเขียนของธนาคารกรุงไทยให้ได้เลย
อีกใจก็อยากเรียน แล้วก็ทำขนม ^แนนสวยเบเกอรี่^ มีแบรนด์ขนมเป็นของตัวเอง
แล้วใช้ชีวิตช่วงที่เหลือ อยู่อย่างสมถะที่อุบล
อิอื เริดไหมค่ะ
เพื่อนๆ ใครที่สนใจรับ แบรนด์ขนมเขาไปขายก็ติดต่อได้
เราเตรียมแผนการทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว ^เหลืออย่างเดียว^
บอกแม่แค่นั้น อิอิ ของแบบนี้มันต้องใช้ เงินทุน
เนอะ เนอะ
ดูเวบของนิวซีแลนด์แล้วอยากไปเรียนต่อที่นั้นจัง
อยากไปลอกขนแกะ ดึงนมวัวทุกเช้าคงดีอิอิ
ส่วนเรื่องแต่งงานไว้ที่หลัง...
แม่บอกว่าเนื้อคู่เป็นข้าราชการระดับสูง
January 23 เมื่อจะหายจากโรคขี้เกียจซะทีนะทุกวันนี้ขี้เกียจมากขึ้นและมากขึ้น.....
นอนก็แบบกินบ้านกินเมือง....ตั้งนาฬิกาปลุก 3 step
ยังไม่ยอมตื่นเลย......ตั้งใจจะตื่นไปตักบาตรกรวดน้ำให้พ่อก็ยังไม่ยอมตื่น
พ่ออยู่บนสวรรค์คงจะเสียใจน่าดู
^หนูขอโทษ^
เพื่อนจ้า เริ่มหางานกันยัง
จะมีใครสับสนเหมือนฉันไหม ระหว่างเรียนต่อกะทำงาน
ฉันเป็นพวกลังเลและสับสนในชีวิต
ประมาณว่าผีเข้าผีออก+ สามวันดีสี่วันไข้ (ถูกไหมนะสำนวนนี่)
เป็นประมาณว่า อยากทำทั้ง 2 อย่างพร้อมกันแต่ว่านะ
น่าจะเลือกเอาซักทาง.....
ตอนนี้อยากลองสมัครงานเยอะๆเลยอ่ะ ชอบไปสอบสัมภาษณ์สนุกดี
ใช่ไหมสาริกา.............
^การสัมภาษณ์ครั้งที่แล้วสอนให้รู้จักคำว่า หน้าแตก^
ก้แค่ขำขำ.........
ปล. ช่วงนี้ไม่สบายไม่ทราบเป็นเพราะอากาสเปลี่ยนหรือเป็นเพราะดึงยางอย่างที่หมอฟันสั่ง
ทำให้มีสิ่งแปลกปลอมเข้าไปในปาก......
November 10 ฉันวันละ 24 ชั่วโมงน้อยเกินไปทุกวันนี้รู้สึกว่าตัวเอง busy เหลือเกิน
ไม่ว่าเป็นเรื่องเรียน งานและกิจกรรม
ทำให้เวลาที่จะอ่านหนังสือแต่วันละนั้น
หดลง...หดลง.....
จนทุกวันนี้ฉันกลายเป็นพวก อ่านหนังสือก่อนนอนไปล่ะ
ไม่ใช่รัยหรอก...ก็กลับถึงห้องทำโน้นทำนี่
กว่าจะเสร็จก็เหนื่อย...และเหนื่อย
แต่ต้องไม่ลืมว่าต้องอ่านหนังสือ
หยิบหนังสือมาอ่านก่อนนอน..ได้หน้าเดียว
ง่วงล่ะ นอนดีกว่า
กลายเป็นต้นเหตุของการ "อ่านหนังสือก่อนนอนทุกคืน"
ตารางเวลาเรียนก็โอเวอร์เกินเพื่อนๆ ลงโน้นลงนี่ไปเยอะแยะ
แต่ก็อยากเรียนนี่น่ะ ช่วยไม่ได้ (แบบว่ามันมีเหตุมาจากเพื่อนร่วมsection)
เรียนแต่ละวันมันก็สนุกดีอยู่น่ะ แต่ว่าช่วงนี้มีงานพาแลง
เลยต้องซ้อมรำเกือบทุกวันตอนเย็น
รำน่ะเราชอบน่ะ สนุกดีแต่ที่เกลียดน่ะคือ
การรำไม่เข้าจังหวะและไม่พร้อมเพื่อน.......
กลับมาถึงหอใช่ว่าจะอาบน้ำอ่านหนังสือ
ดันไปติดละครหลังข่าวซะงั้น....
" ราชินีหมอลำ" "สองเรานิรันดร" "ความรักของนายดอกไม้"
จบก็เมาท์กระจายกะเมท แล้วสุดท้ายก็อาบน้ำนอน
แต่ละวันมันก็ได้รัยเยอะนะ และก็ไม่ได้รัยเลยก็มี
แต่ว่าฉันไม่มีเวลาอ่านหนังสือเลยรวมถึงการออกกำลังกายด้วย
งานนี้สงสัยต้องบริหารเวลาใหม่แล้ว
วันนี้ว่างจัดเรียนตัวเดียวแล้วก็ไม่มีซ้อมรำ
ดีใจจังเลบ
November 07 ทำตัวให้เป็นประโยชน์ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมามีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย
ทั้งเรื่องดีและเรื่องไม่ดี ดูเหมือนกับว่าจะมาคู่กันเสมอเลยน่ะ
แต่อย่างน้อยก็สอนให้ฉันรู้ว่า เรื่องบางเรื่องน่ะสอนให้รู้ว่า
"บางครั้งหากต้องการรักษามิตรภาพเอาไว้ ก็นิ่งไว้เหอะ"
ก็แค่น้อยใจ .......(มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมากมาย)
นั้นอย่าคิดมากกก.........
ตั้งใจจะไปภูกระดึงแต่ก็มีเหตุผลที่ไม่ควรมองข้าม(ทำให้)ไม่ให้ได้ไป
บางครั้งเหตุผลต้องมาก่อน......
แต่บางทีถ้าไม่เข้าใจกันก็น่ะ....เสียใจกะน้อยใจ
อยากจะขอบใจจี๋...จูน..พี่โจ..พี่อาทที่ถามสาระทุกข์สุขดิบ
เกี่ยวกับการขึ้นภูกระดึงครั้งนี้...แต่ต้องหน้าแตก
เพราะว่าแนน แพรว นิ่มไม่ได้ไปอิอิ
มีโอกาสได้ทดสอบตัวเองกะบทบาทสาวพนักงานโรงแรม
เหนื่อยเอาการเลย แต่สนุกดี
ได้เจอคนเยอะแยะเลย....ไปทำได้ 2 วัน
ได้อะไรกลับมามากมายเลย.....
อย่างน้อยก็พบรักใหม่เกือบทุกวันเลย อิอิ
เงินค่าแรง 120 บาทต่อวันนี้ชวนให้นึกถึงเวลาแม่เข้าเวรจังเลย
คงเหนื่อยน่าดู...
เคยมีโอกาสได้ออนไลน์เจอ อ. ส้ม
ชอบ อ.ส้มมากเลย อ.ส้มน่ารักและเป็นกันเองแถมวัยรุ่นซะด้วย
อ. ส้มเป็นคนเก่งมากๆ ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย
แนนสวยก็เลยตั้งใจว่า จะเอา อ. ส้มเป็นต้นแบบ
มีแผนการเต็มหัวไปหมดเลย......
เข้าคอร์สลดน้ำหนัก(ออกกำลังกาย+ควบคุมอาหาร)
อ่านหนังสือเตรียมสอบ( Toeic + สอบชิงทุนของ อ.ส้ม)
....ตั้งใจเรียนหนังสือ....
หากิจกรรมที่มีประโยชน์ทำดีกว่านอนเล่นแล้วอ้วนเป็นหมูและสุดท้ายก็ทำงานโรงแรม(ในช่วงสุดสัปดาห์)
ถ้าทำได้จริงน่ะ แต่ละวันของเขาต่อไปนี้
คงดูมีสาระและก็ชีวิตมีรสชาติขึ้นเยอะแน่เลย
ว่าแล้วเช้านี้ก็เริ่มต้นแล้วดิ......
November 02 เรียนสนุกดีเนอะทุกวันนี้รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนตื่นนอนแต่เช้าขึ้นเยอะเลย
ตั้งแต่วางโปรแกรมเข้าคอร์สลดน้ำหนัก......
เปิดเทอมมาเรียนผ่านมาเกือบจะทุกวิชาแล้ว ก็โอเคดีสนุกทุกวิชาเลย
โดยเฉพาะวิชา english Communicate ที่ได้เรียนกะหนุ่มๆวิดวะ ฮิๆๆ
แถมอาจารย์ที่สอนก็สนุกซะ....อีกวิชาก็ญี่ปุ่นอาจารย์น่ารักดี
สอนสนุกมากแต่ไม่รู้ว่าจะดีไหมน่ะ ที่อ.ออกสำเนียงได้ญี่ปุ๋นจ๋ามาก
แบบว่าฟังไม่รู้เรื่อง................
วันนี้เรียนวิชาอ.เป็ดสนุกมากๆเลยได้เล่นเกมส์ทายคำขวัญ 76 จังหวัด
มีข้อนึงเด็ดมากเลย........
" ก๋วยเตี๋ยวเรื่อดัง ส้มเขียวหวานอร่อย "
แนเลยชวนเพื่อนมั่วเดาว่าน่าจะเป็น....ปทุมธานี
ก็ก๋วยเตี๋ยวเรือรังสิต และก็ส้มบางมดงัย เรียกว่าเดาอย่างมีหลักการ
อ่ะนะถูกซะงั้น.........
ต่อไปนี้ต้องทำการซ้อมรำทุกวัน เพื่อเตรียมงานวันพาแลง
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า แนนสวยได้รำอีกล่ะ
เมื่อวานต้องไปสอนน้องรำ "ภาคอีสาน"
ไม่อยากจะเมาท์เลยว่า จำท่ารำไม่ได้เลย จะสอนงัยนี่
ก็ทุกปีที่รำไปก็แบบเดาเดา........
ปีนี้ได้รำบายศรีสู่ขวํญหวังว่า..คงจะผ่านไปได้ด้วยดี....
วันที่ 28-29 พย. นี้จะได้ไปปราจีนบุรี
ไปเข้าค่ายgreeting ท่าทางจะสนุกดี
ไปคราวนี้ไปโรงแรมทวาราวดี...อยากทำงานที่นั้นจัง
นับจากนี้จะต้องเตรียมตัวล่ะ แต่ว่า....
ไม่รู้ว่าช่วงนี้เป็นอะไรนะ.....ปวดหัว ปวดกระดูกเหลือเกิน
ต้องกลับไปทาน นมแอลลีนเหมือนเดิม..
ซองเดียวเกือบปีล่ะยังทานไม่หมดเลย.........
วันนี้เจ๊จอยเข้าบริษัทมาดูผู้ชายแต่เขากลับก่อน......
ท็อปจะใช้คอมแล้ว..ไปก่อนนะ
November 01 เรียนวันแรกวันนี้ตั้งใจว่าจะตื่นไปวิ่งนะ แต่ว่าไม่รู้ว่าเกิดรัยขึ้น
ตื่นมาอีกที่ก็ 7 โมงแล้ว ทำไมเสียงนาฬิกาไม่ปลุกนะ
แต่น่าแปลกที่เราเป็นคนกดปิดมันไปแล้ว ตอนไหน นี่ผิดพลาดครั้งที่ 1
9.00 น. พี่โจโทรมาหาบอกว่า วันนี้ว่าง
อยากดูหนัง...จะชวนไปดูหนังซะงั้น
เราน่ะบอกว่ามีเรียน..มีน่าบอกให้หลบไปเลย
แถมการเอาไก่ kfcมาล่อด้วย โห่น่าเกลียดสุดทำยังกะว่า
เราเห็นแกของทาน
แต่ก็จริงนะ....ถ้าเรารีบมาเรียนตั้งแต่เปิดเทอมนะ....
ก็ได้ไปดูหนัง แถมทานไก่เคเอฟซี ฟรีๆกะคุณพี่ชาย... นี่คือการผิดพลาดครั้งที่ 2
สัปดาห์นี่เรานัดกันว่าจะไปเที่ยวภูกระดึงกัน อย่างกะทันหัน
เพราะเป็นสัปดาห์เดียวที่นิ่มว่างที่จะสามารถไปด้วยได้
คงเพราะกะทันหันจิงๆๆ ตอนนี้มี แนน แพรว นาง นิ่ม และกำลังจะลากป้าบุ๋มไปด้วย
แต่ว่าป้าแกมีข้อแม้ว่า ต้องเอาผู้ชายไปด้วย สงสัยนี่คือการผิดพลาดครั้งที่ 3
เพราะว่า เรายังหาไปได้เลยสักคน........
เรื่องสุดท้ายที่เป็นข้อผิดพลาดที่เกิดเพราะฉันเอง
ในบางเรื่องเราก็คิดว่าเราทำรัยดีแล้ว
แต่สุดท้ายมันก็ไม่ดี ไม่ทำให้ใครบางคนเห็นมันเลย
เราควรตัดใจให้มันจบ..จบ
เป็นใครก็ควรจะคิดได้...
แต่คงเป็นฉันเองมั้งที่คิดผิดพลาด....
ชอบกลับสู่วังวนเดิม...เดิม....แค่เพียงว่า
เขาคนนั้นทำเหมือนว่าจะดูสนใจฉันขึ้นมา
แต่อย่างว่านะ ก็มันเป็นข้อผิดพลาดตั้งแต่ที่ฉันมารู้จักกะเธอ
พรุ่งนี้ไม่มีแน่ๆ ข้อผิดพลาดเหล่านั้น โดยเฉพาะข้อสุดท้าย จำไว้เลย
October 14 อยากขอบใจเธอมากเลยนะก่อนอื่นต้องขอขอบคุณ "อิฐเพื่อนรัก" คนนี้มากเลย..
ที่ทำให้ my spaces ฉันดูไม่โหว่เหว้ง...ว่าไปนั้น....
ฉันว่านะ เดี่ยวฉันจะ....ซื้อหนังสือมาหัดทำphoto shop 7 มาแต่งไดอารี่..ฉัน
มันมีเรื่องขำอีกเรื่องคือ แพรวอยากให้ฉัน...ลองเขียนได้อารี่ เลยให้สมัคร www. diaryis.com
อ่ะนะ...ลองดู ก็ได้แค่ทำคล้ายๆ my space เท่านั้น เขียนโน้นเขียนนี่ไปเรื่อยเปื่อย...
แพรวคงเหมือนอิฐมั้ง ที่ทนดูไดอารี่สุดแสนน่าเกลียดไม่ได้....(แล้ว)
เสนอตัวช่วยแต่งไดอารี่ให้ อ้าว...เป็นคนที่ 2 แล้วนะนี่...
เพราะอิฐเองก็เสนอตัวแต่งไดอารี่ให้ฉัน....อยากเห็นไดอารี่อีกอันนะไปที่ www.nan-suay.diaryis.com
อ่ะนะ...ดีใจจังที่มีเพื่อนน่ารักๆ อย่างนี้.....
October 08 วันเสาร์ทั้งที ฝนไม่น่าตกเลยวันเสาร์วันนี้ มันเป็นวันพักผ่อนของฉันแล้ว....(แบบว่าเพื่อนไม่ได้นัดให้ไปไหนมาไหน)
ตื่นมา ลมพัดแรง เราก็นึกว่าจะเข้าหน้าหนาวซะแล้ว ผ่านไปไม่นานฝนก็ดันตกลงมาซะงั้น
สงสัยฉันจะหิวค้างไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ไม่รอให้ฝนหยุด รีบอาบน้ำไปนั่งทานข้าวคนเดียวที่หน้าหอแพทย์ ได้บรรยายกาศดีอ่ะ ก็คุณแพรวเธออ่านหนังสือเตรียมสอบเอาใบประกอบวิชาชีพของเธอ แต่ดูเธอไม่ค่อยจะเครียดเลย ปลงแล้ว
ใกล้เที่ยงฝนก็หยุด นึกงัยไม่รู้อยากดูหนังเรื่อง ชัตเตอร์ กะว่าจะไปเช่าสักหน่อย ฝนก็ดันรินตกมาใหม่อีกรอบไม่ไปก็ได้
กลับมาดูหนังเกาหลีที่ห้อง .......ที่ดูค้างไว้ไม่เคยจบสักรอบ........
นอนไปได้สักพัก คุณแพรวเธอก็ให้พาไปส่งที่คณะ ฝนตกแรงมากๆๆๆ
คนสวยน้ำใจงามก็เลยไปส่ง ฝนตกแรงจิงๆ นึกว่าจากหอไปคณะจะไม่รอดล่ะ
ผมสวยๆที่ไดร์ รีดมา พังหมดเลย แต่ไม่เป็นรัย....สวยอีกแบบ กะว่าเทอมหน้าจะสวยแบบเซอร์ๆ ดีกว่าเก๋ดีช่วงนี้เขากำลังฮิตกัน ต้องตาแทรนด์
ช่วงนี้ก็เลยมาเล่นเน็ทที่ศูนย์คอมรอคุณแพรว......รอเธอสอบเสร็จน่ะ (ตอนนี้มองออกไปนอกกระจก เหมือนฝนจะหยุดล่ะที่สำคํญมีแดดออกด้วย
" อย่างนี่แกล้งกันชัดๆ นี่...."
นั้นรอแพรวสอบเสร็จค่อยหารัย เอนเตอร์เทรนทำก็ได้ August 22 พี่วอน บินกะความฝันของฉันฉันอาจจะเป็น หญิงที่ดูจะตกยุคไปนิดนึงก็ว่าได้มั่ง เพิ่งมีโอกาสได้ดูซีรีย์ friend ของพี่วอนบินกะยัยเคียวโกะ.....
ชอบพระเอกของเรื่องสุดๆๆๆ น่ารักที่สุด ดูไปดูมาก็อยากเป็นนางเอกซะเอง...ก็เคียวโกะไม่สวยเท่าเขาเลยนี่.....
นางเอก...คิดว่าตัวเองน่ะ ไม่มีความสามารถ..เลยไม่อยากฝันอะไรเลย
เพราะว่างัยๆ ก็ทำไม่ได้อยู่ดี.......แต่พระเอก(สุดหล่อ)เขามีความฝันอยากเป็น.....ผู้กำกับหนัง...
แต่ว่าน่าเสียดายที่พระเอกไม่ยอมทำตามความฝัน
นางเอกเลยคอยเป็นกำลังใจให้พระเอกทำตามความฝัน ส่วนนางเอกเองสุดท้ายก็ค้นพบว่าที่ดีแล้วตัวเองน่ะ
มีความสามารถ.....เพียงแค่ว่า...มีความพยายาม.......
ฉันเองดิมีทั้งความฝันและความสามารถ(ในระดับต้นๆ) ไม่ยอมทำรัยเลย..... ใกล้จะจบแล้วให้ตายสิ
August 20 อะไรก็ไม่รู้งง...วันนี้มาทำงานที่บริษัทที่คณะน่ะ....มาถึงไม่รู้จะทำอะไรแบบว่า....ว่างงานจัด...
เลยเช็คเมลล์ซะหน่อย...ฮิๆๆๆเล่นเอ็มเอศเอ็นด้วยดีกว่า แต่ว่าไม่มีใครออนไลน์เลย มีเบนซ์คนเดียว ก็อ่ะน่ะ เล่นอยู่เครื่องข้างหลังเราเอง แถมอยู่ในบริษัทด้วย..ไม่มันส์เลย..แวะมาดู msn my space _ซะหน่อย อะไรก็ไม่รู้งง แบบว่าอิฐทำให้...
ว่าปูมาแล้ว...ต้องเลิกเล่นแล้ว ทำงาน..ทำงาน...... |
|
|